2 प्रतिक्रिया

श्रावण मोडक उर्फ श्रामो


गुरुवारी दुपारी झोपलो होतो तेव्हा प्रसाद ताम्हणकरचा फोन आला, “पुण्यात आहेस का? बिपीनला फोन कर, श्रामो गेले.” एवढेच सांगून त्याने घाईत फोन बंद केला. मला काही कळलेच नाही तो काय म्हणाला ते आणि जेव्हा तो काय म्हणाला याची संगती लागली तेव्हा एक प्रचंड धक्का बसला आणि श्रावण मोडकांचा हसरा चेहरा डोळ्यासमोर आला. काय करावे तेच कळत नव्हते. बातमी कदाचित खोटी असावी अशी शक्यताही नव्हती कारण असली अश्लाघ्य मस्करी कोणी करणे शक्य नव्हते. तरीही एक मन ही बातमी खोटी असावी अशी वेडी आशा लावत होते. लगेच बिपीनला फोन लावला. त्याने, तो मुंबईत हॉस्पीटल मध्ये आहे आणि पार्थिव घेऊन रात्री 9-10 वाजे पर्यंत पुण्यात पोहोचू असे सांगितले. त्या फोननंतर पुण्यातल्या मित्रांना फोन करून रात्री डेक्कन जवळ भेटून पुढे अंत्यसंस्कारासाठी जायचे ठरवले. त्यानंतर पुन्हा पुन्हा श्रावण मोडकांचा हसरा आणि मिश्किल चेहरा डोळ्यांपुढे येत राहिला आणि मन भूतकाळात गेले…

मी मिसळपाव.कॉम वर लिहायला लागायच्या आधी बरेच दिवस नुसताच वाचक होतो. तेव्हा मोडक, लेखांवर येणार्‍या त्यांच्या प्रतिसादांतून भेटले होते. त्या प्रतिसादांमधली त्यांची भाषा आणि विचारपूर्ण आणि मॅच्युअर प्रतिसाद वाचून ह्या व्यक्तिमत्त्वाशी प्रत्यक्षात भेट झाली तर किती बहार येईल असे त्यावेळी वाटायचे. मिसळपाव.कॉम वर लिहायला लागल्यावर पहिल्या व्हिस्कीच्या लेखावर त्याचा थेट प्रतिसाद आला नव्हता. एका प्रतिसादाला उप-प्रतिसाद आला होता त्यांचा. त्यानंतरच्या जपानच्या ‘हानामी’च्या लेखावर आलेला पहिला प्रतिसाद हा मोडकांचा होता, थेट प्रतिसाद.

पहिल्या लेखानंतर लगेचच 1-2 महिन्यात पुण्यात एक कट्टा ठरवला होता मला भेटण्यासाठी, प्रसादने. बिपीन येणार येवढेच माहिती होते. डेक्कन जिमखान्यावर भेटायचे ठरले होते. मी प्रसादबरोबर तिथे पोहोचलो तर तिथे एक बुटकी, विचित्र फ्रेंच कट असलेली दाढी, मागे फिरवलेले केस, दाढीचे वाढलेले खुंट आणि तोंडात जळती सिगारेट असलेली एक व्यक्ती आधीच पोहोचली होती. प्रथमदर्शनी मनात विचार आला “कोण ब्वॉ हे ध्यान!” तेवढ्यात प्रसादने ओळख करून दिली. “हे श्रावण मोडक म्हणजे श्रामो! एकेकाळचे पत्रकार.” त्यावर श्रामोंनी मिश्किल हसत, स्पष्ट आणि कणखर आवाजात “नमस्कार!” असे म्हणत मला खिशात टाकले. त्या मिश्किल हसण्याने त्यांची आणि माझी वर्षानुवर्षांची ओळख असल्यासारखा ओळखीचा ओलावा 5 मिनिटात झाला. पुढे सर्वजण आल्यावर, टेबलावर बसल्यावर श्रामो पीत नाहीत असे कळले आणि अचंबा वाटला. गप्पांच्या ओघात श्रामोंबद्दलची जुजबी माहिती इतरांकडून कळली. पण सिगारेट ओढण्याकरिता बाहेर जावे लागत असल्याने मला त्यांच्याबरोबर एकट्याने गप्पा मारायची संधी मिळाली. त्यात त्यांच्या पत्रकारितेचा ओझरता उल्लेख त्यांच्याकडून आला.

पण त्या गप्पांमध्ये ते स्वतःबद्दल बोलणे टाळून माझी माहिती घेत होते. पहिल्या भेटीत मी मात्र स्वतःचे ‘सेलिंग’ करण्याच्या नादात होतो, ही कॉर्पोरेट क्षेत्रातील सवय आता एकदम आत मुरली आहे. श्रामोंशी तेव्हा माझी पहिलीच भेट असल्याने ‘श्रामो’ ही नेमकी काय ‘चीज’ आहे ते अजून कळायचे होते. मध्येच मग माझ्या लिखाणावर चर्चा झाली त्यावेळी ते, दारू आणि कॉकटेल्स ह्या विषयावर मी मराठीत लिहिण्याविषयी आणि एक शैली जोपासून लिहिण्याबद्दल मनापासून आणि समरसून अर्धा तास माझ्याशी बोलले. त्यावेळी त्यांनी दारू बंद केली असल्याचे समजले. मी ही “का?” वगैरे असले प्रश्न विचारण्याच्या फंदात पडलो नाही. त्या पहिल्या भेटीनंतर 2-3 वेळा प्रत्यक्षात भेट झाली पण फोनवर गप्पा नेहमी चालू असायच्या.

2011 च्या ऑगस्ट मध्ये त्यांचा एक फोन आला, “सध्या बिझी आहेस का पुढचे काही आठवडे?” मी का? असे म्हटल्यावर म्हणाले, “सामना दिवाळी अंकासाठी लेख हवा आहे. विषय तुझाच आहे, दारू पिण्यातला भ्रष्टाचार अशी थीम आहे.” पुढच्या 2-3 मिनिटात त्यांनी त्यांच्या डोक्यात काय आहे ते सांगितले. आता मला श्रामोंशी बोलण्याची एवढी सवय झाली होती की त्यांना नेमके काय म्हणायचे आहे ते लगेचच कळायचे. त्यानंतर 5-6 दिवसांनी त्यांना लेखाचा मसुदा पाठवला. लगेच फोन आला, “प्रत्यक्षात भेटणे जमेल का? विषय हातचा जाऊ नये अशी इच्छा आहे.” एवढेच बोलले. मी लेखात भरकटलो आहे त्याची मला जाणीव झाली. त्याच रात्री डेक्कनवर पूनमला भेटलो. अक्षरशः पंधरा-वीस मिनिटात आमचे लेखावरचे बोलणे संपले. त्यानंतर मात्र दीड दोन तास इतर विषयांवर गप्पा रंगल्या होत्या. त्यांचे पत्रकारिकेतले किस्से, राजकारण आणि राजकारणी, दारू, मराठी संस्थळे, मिसळपाव वरच्या मित्रांचे जुने किस्से असे बरेच काही. एकदा श्रामो बोलायला लागले की विषयाचे बंधन अजिबातच नसायचे.

पुढे दिवाळी अंकात तो लेख प्रकाशित झाल्यावर त्यांचा फोन आला, “चल, आता लेखक झालास तर तू!” फोनवर जरी बोलत असलो तरी त्यांच्या चेहेर्‍यावरचे त्यांचे टिपीकल मिश्किल हास्य मला दिसत होते. “पार्टी कधी देतोस?” असे त्यांनी विचारल्यावर मी त्यांना हसत-हसत म्हणालो, “श्रामो, तुमच्याबरोबर सुकी पार्टी करण्यात असली आलीय मजा! बघा, ‘बसणार’ असाल तर जमवू एक मैफिल.” त्यावर ते जे म्हणाले त्यावर विश्वासच बसला नाही. ते म्हणाले, “लेका, तुझ्याबरोबर एकदा मैफिल जमवायचीच आहे. मी दारू सोडली असली तरीही त्या मैफिलीत तुझ्याबरोबर शँपेन जरूर घेणार आहे. पण त्याची वेळ आणि काळ मी ठरवीन.” त्यांच्या डोक्यात माझ्या कॉकटेल्सचे ‘आयफोन ऍप’ डेव्हलप करायचे होते. ते लाँच करतानाच्या पार्टीला ते माझ्याबरोबर शँपेन घेणार होते.

त्यानंतर मी चेन्नैला आलो आणि भेटी बंद झाल्या. पण स्काइप आणि फोनवरून गप्पा व्हायच्या. माझ्या ब्लॉगला एक वर्ष पूर्ण झाले तेव्हा मी एक आभार प्रगटनाचा एक लेख लिहिला होता. त्यात मी श्रावण मोडकां विषयी लिहून त्यांचे आभार मानले होते. त्यांना फोन करून तसे सांगितले. पंधरा मिनिटात त्यांचा फोन आला, “आय ऍम ओब्लाइज्ड! पण मी काहीही केलेले नाही”. त्यावर मी त्यांना गमतीने म्हणालो, “दिव्याला थोडीच माहिती असते की त्याचा प्रकाश कुठे कुठे पडतो आहे ते.” त्यावर ते म्हणाले होते, “पुरे! पुण्यात आलास की नक्की भेटू आणि ‘आयफोन ऍप’ वर पुढची चर्चा करू.” मग मीही त्यांना, “तुमची शँपेन उधार आहे माझ्यावर, भेटावे तर लागेलच”, असे म्हणालो आणि आम्ही दोघेही खळखळून हसलो.

ओळख आणखी दृढ झाल्यावर फेसबुकवर दोघेही एकमेकांच्या फ्रेंडलिस्ट मध्येही आलो. माझ्या प्रोफाइलवर, फोटो अल्बम्समध्ये माझ्या मिनीबारच्या अल्बमवर त्यांची कमेंट आली होती,“आपली भेट खूप उशिरा झाली राव.” त्यावर माझी कमेंट होती, “@Shravan Modak: अशी निरवानिरवीची भाषा का बुवा? अजूनही वेळ गेलेली नाही.”

…आणि परवा बिपीनला फोन करून त्याच्याशी बोलणे झाल्यावर नेमकी तीच कमेंट प्रकर्षाने आठवली आणि डोळ्यात टचकन पाणी आले.

श्रामो, शँपेनची बाटली उधारच राहिली की हो माझ्यावर!
😦

2 comments on “श्रावण मोडक उर्फ श्रामो

  1. काय बोलू… सुचेनासं झालंय…. माझी इतकी ओळख नव्हती, पण गेल्या काही दिवसात त्यांच्याबद्दलचे लेख वाचून खूप चांगला लेखक आणि त्याहून चांगला माणूस गमावल्याची खंत सतत वाटत राहते. ईश्वर त्यांच्या आत्म्याला शांती देवो !! Shramo, you will be remembered !!!!

  2. श्रामो, शँपेनची बाटली उधारच राहिली की हो माझ्यावर! … अगदी मनातून आलेले शब्द आणि लेख. तुमच्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत.

तुमचा अभिप्राय नोंदवा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / बदल )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / बदल )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / बदल )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / बदल )

Connecting to %s

%d bloggers like this: